Kimyasal Mevzuat Bilgi Merkezi

Türkiye’de kimyasal bir maddeyi üretiyor, ithal ediyor veya karışım hâline getiriyorsanız aynı anda birden fazla mevzuat sizi ilgilendirir. Bu sayfa, hangi düzenlemenin ne işe yaradığını ve nereden başlamanız gerektiğini özetler.

1. KKDİK — kayıt yükümlülüğü

KKDİK Yönetmeliği, yılda 1 ton ve üzeri madde üreten veya ithal edenlere kayıt yükümlülüğü getirir. Kayıt, KKS üzerinden yapılır ve tonaj bandına göre farklı veri seti gerektirir.

2. SEA — sınıflandırma ve etiketleme

SEA Yönetmeliği (AB’deki CLP’nin karşılığı) maddenin ve karışımın zararlılığını nasıl sınıflandıracağınızı, etiketin nasıl olacağını ve Güvenlik Bilgi Formu’nda neyin yazacağını belirler. Kayıt yükümlülüğünüz olmasa bile SEA sizi ilgilendirir.

3. UFI ve PCN — zehir merkezi bildirimi

Zararlı olarak sınıflandırılmış karışımları piyasaya sürüyorsanız, karışım için bir UFI kodu üretip etikete yazmanız ve bileşimi PCN bildirimi ile zehir danışma merkezine bildirmeniz gerekir. Gerekip gerekmediğini UFI Lab ile 5 soruda test edebilirsiniz.

4. REACH — AB’ye ihracat yapıyorsanız

REACH (EC 1907/2006), AB pazarına giren maddeler için ayrı bir kayıt rejimidir. Türkiye’den AB’ye ihracat yapan üretici, kaydı doğrudan yapamaz; AB’de yerleşik bir ithalatçı ya da Tek Temsilci (OR) üzerinden yürütülür. KKDİK ile REACH birbirinin yerine geçmez.

5. ADR — taşıma

ADR, tehlikeli malların karayoluyla taşınmasını düzenler. Sınıflandırma mantığı SEA ile ilişkilidir ama ayrı bir rejimdir; UN numarası ve ambalaj grubu gerektirir.

Nereden başlamalı?

1. Kimyasal envanterinizi çıkarın — ürün, CAS/EC, yüzde, tonaj, tedarikçi.
2. Her madde için rolünüzü belirleyin: üretici, ithalatçı, alt kullanıcı veya yurt dışı üretici.
3. Tonajı hesaplayın ve bandınızı bulun.
4. Muafiyet var mı bakın (Ek-4, Ek-5, ara madde, polimer).
5. Uygunluk yol haritanızı kurun ve denetime hazırlanın.